همراه با خانم تاج‌ور رحمتی؛ دو ماه زندگی با دیالیز
خانم رحمتی با آرامش و لبخند از تجربه‌اش در این مدت می‌گوید:
«اوایل خیلی نگران بودم. فکر می‌کردم این درمان سخت و طاقت‌فرساست. ولی از وقتی وارد بخش دیالیز دارالشفا شدم، ترسم ریخت. رفتار پرسنل اینجا خیلی مهربانه و صمیمیه. همیشه با خوش‌رویی استقبال می‌کنن، انگار نه فقط یک بیمار، بلکه یکی از اعضای خانواده هستم.»
او از خدمات رایگان و امکانات مرکز نیز رضایت دارد و ادامه می‌دهد:
«همه‌چیز مرتب و تمیزه. دستگاه‌ها به‌روز هستن، و من هیچ‌وقت احساس کمبود یا نگرانی نداشتم. پرستارها با دلسوزی کار می‌کنن، و حضور پسرم هم همیشه قوت قلبمه.»
خانم رحمتی حالا با اطمینان بیشتری به درمان ادامه می‌دهد و باور دارد که با حمایت خانواده‌اش و پرسنل مرکز، می‌تواند با بیماری کنار بیاید. او نمونه‌ای از صدها بیماری‌ست که در سکوت، اما با عزت، مسیر درمان را طی می‌کنند؛ و بخش دیالیز دارالشفاء، همراهی صمیمی در این مسیر دشوار است.
نظر شما :